• Yemeğe tuz ile başlanırsa beyin tarafından gönderilen bir uyarı sayesinde, midede mukus denilen sindirimi kolaylaştırıcı bir tabaka oluşturduğunu ve midenin sindirime hazırlıksız yakalanmasını önlediğini…
• Yemek yerken yerde oturarak sol ayağı katlayıp sağ ayağı karna çekerek oturulup yenildiğinde, su ile doldurulmuş balon şeklinde olan midenin çıkış kısmını kapatarak yenilen gıdanın tam sindirilmeden bağırsaklara kaçmasını önleyeceğini ve mide dolunca da doygunluk hissi vererek çok fazla yemeden kalkılacağını…
• Yemek yerken yemeğin ortasında su içildiğinde içilen suyun yenilen gıdaların sindirilmesine, gerekli vitaminlerin emilmesine katkıda bulunduğunu ve midede doygunluk hissi vererek az yemeye vesile olduğunu…
• Oturularak ve en az 3 yudumda içilen su, dil ve ağız bölgesinde daha fazla duraksadığından tükürük bezleri için gerekli olan suyun emilimini artırıp anti bakteriyel ve antioksidan etkiye sahip tükürüğün salgılanmasını artırarak ağız ve diş sağlığına katkıda bulunduğunu..
• Uyurken sağ yana dönüp yatıldığında solda olan kalbimizin daha rahat çalışmasına neden olarak, kalbi yormadan dinlenmiş bir vaziyette kalkılabileceğini…
• Tuvalete girerken sol ayakla ilk adım atıldığında kaygan olan zeminde ayağın kayması durumunda sola göre daha güçlü olan sağ ayağın düşmeyi engelleyerek vücudu dengelediğini..
• Banyo yaptıktan sonra ayaklara soğuk su dökmenin kan dolaşımını hızlandırıp sıcak sudan dolayı genleşmiş olan damarların içindeki kanın aktivasyonunu artırarak tansiyon düşüklüğünü önlediğini ve savunma mekanizmasını güçlendirdiğini…
• Kesintisiz uyunan uzun gece uykularının, damarlarda vazodilatasyona neden olduğunu, uyku ortalarında kalkıp el yüz yıkamak (ör: abdest almak) az yorucu egzersizler yapmanın (ör: teheccüd namazı) vazodilatasyonu engellediğini ve daha zinde kalkılabileceğini…
• Bütün bunların, 1600 sene evvel Peygamberimiz (sav) in yaptığı ve ümmeti için de tavsiye ettiği sünnet-i seniyyeler olduğunu... BİLİYOR MUYDUNUZ ?
Ey nefsim dinle beni sana yan diyorum Ateşlerin içinde yanan gibi yan O’na can diyorum anla beni Canımında içinde canan gibi can
Yaprak düşerse dalından isyana öğütülürse yaz akşamları sevda sözcüklerinde Temmuz Ağustos uzaklaşırsa Yani bir sonbaharsa iklim, Ağlama El yapımı zanlar hükmederse uzun gün dostluklarına Gece başucundan uykusuzluk ekerse gözbebeklerinin vadisine Yüreğinin yıldızları kulağına fısıldayıp işte ağlama vakti derse Sen yinede ağlama Çünkü bize ağlamak düşmez Ağlama
Bize yürümek düşer sevgilinin ardından Sadece ağlamak yetmez Güzeldir hayranı olmak nebinin Ama sadece hayranlık yetmez Onun gibi olmadıktan sonra bu yol ilelebet bitmez Ağaç gölgesinde gölgelenip yoluna devam eden yolcu gibi olmak vardı O’nun gibi olmak
Alev sararda gözlerimi Bir rüzgar soğutmaya çalışır Zamanla alevlere o rüzgarda alışır Bilemez ki bu dünyanın bir oyunu Bilemez ateşin içimde olduğunu Hala yanmaktadır gözbebeklerim Ve ben ateşten bir mektup oldumda Özgürlüğümü yaktım dünya adına O’nun adına adımı yaktım Ve artık adına ortaktım Rüzgarsa dilbeste olmuştu nara Söndürme gözyaşlarındaAğlama Çünkü bize ağlamak düşmez Ağlama
Bize yürümek düşer sevgilinin ardından Sadece ağlamak yetmez Güzeldir hayranı olmak nebinin Ama sadece hayranlık yetmez Onun gibi olmadıktan sonra bu yol ilelebet bitmez Ağaç gölgesinde gölgelenip yoluna devam eden yolcu gibi olmak vardı O’nun gibi olmak
Şu geçen ömründe nelere kandın Sen ki dünyanın süsüne aldandın Yandın ağladın yinede uslanmadın Nereye bu gidiş? Nereye ey yolcu?
'Gel'sen Mucizelere yaslayıp sırtımı gelmeni bekliyorum Yılları aşarak baharları, kışları geçerek gelmeni Seni bekleyeni vuslata erdirmeni istiyorum Ve arzuluyorum bu tek kalmışın acılarını dindirmeni
Daha fazla beklememeyi ümit ederek bekliyorum Her bir parçam can verirken ayrı kolda parçalanıyorum Sen soluklu içimi çoşturacak bir muştu gözlüyorum Ezberlediğim sızılarımı hayalinle sarıyorum
Çarelerin çaresizlikle kıvrandığı günlerimi hafızamdan siliyorum Altı gece yedi gün ağladığım haftalarımı Otuz gün uğrunda nurlar döktüğüm aylarımı Yollarına en saf ipekten halılar gibi seriyorum
Kederimi sevince, çöllerimi gülşene, seraplarımı gerçeğe çevirsen Yani artık bizi üzmeyip hiç değilse aşıklarının hatırı için bu diyarlara 'gelsen' diyorum
Gelsen diyorum daha fazla ağlatmadan gelsen diyorum bu acıya doyan ümmetin gözyaşları kurumadan...
GELSEN DİYORUM EFENDİM GELSEN ÖZLEDİK SENİ,SENİN HAYRANINIZ YA RASULALLAH!!!SANA AŞIĞIZ YA HABİBALLAH.
Selam sana ey Sevgili… Andım adını hicranım dindi. Mekan edindim hicret şehrini, arzumanım kesildi. Gayreti yetişti vasfının kalbim en içinden delindi. Yalın kıskançlıkları bıraktım kapısında evinin. İfratları bırakıp geldim esrarına ermek için muhabbetinin…
Selam sana ey Nebi… Andım adını ilhamın yetti. Sonu gelmedi hecelerin… Ki, o hecelere şemail-i şerifin erdi. Andıkça adını açıldı goncası gülün… Selamıma sesin yetişti. Kuraklıkları dindi tenimin…
Selam sana ey aşık-ı dildade… Andım adını yılgınlığım bitti. Toplandı ruhları aşıkların, karanlıklar delirdi. Gece nuru saklar içinde…Güneş çeker perdesini simsiyah gözlerine… Andım adını yıldızlar gülümsedi. Yetişti ensarın yardım eli muhacirin hasretliğine… Cihan, peşinden gidilesi yer değildi ashabının gözünde…
Selam sana ey aşkın ilk ve son hecesi… Andım adını açıldı mabedinin kapısı. Ve girdim o kapıdan içeri…
Hani Zeyd oğlu Abdullah’ın canı sıkılmıştı. “Niçin bu kadar hüzünlü olduğunu sormuştun” ona… O da sana, “bu dünyadayken senden uzak kalınca içimizi kasvet kaplıyor. Ancak yanıbaşında ferahlıyoruz.” demişti. “Ahirette ne olacak halimiz. Sonsuz bir hayatta sensiz kalmaya nasıl güç yetireceğiz..” diye iç geçirmişti. Sen de başını eğmiş, ahirette arkadaşlarından ayrı düşmek ihtimaliyle tedirgin olmuştun. Çok geçmeden Cebrail gelmişti yanına… Seni ve neslini müjdelemişti. “Kim Allah’a ve elçisine itaat ederse işte onlar, Allah’ın nimet verdiği peygamberler, sıddıklar, şehitler ve salihlerle beraberdir. Onlar ne güzel arkadaşlardır.”vahyiyle karşılık vermişti Cebrail… Şimdi hüsranda değilsek eğer, sevdiğimizden ayrılmayacak olmanın ümidinde olduğumuzdandır. Ruha yerleştirilen bu ışığa yetişemedi hiçbir karanlık…
Çare sendedir Efendim. Sana muhtaçtır katresi yağmurların. Ebcedi kaybolmuş hesapların azatlısıyız. Yarılırken gökyüzü, sebebim sensin Efendim. Hiç bilmediğimiz yerlere savururken günahların rüzgarı, bir med cezirle yaklaştır bizi sahiline…
Selam sana ey Sevgililer Sevgilisi…Andım adını affın yetişti. Giydim hırkasını ateş-i aşkın, canıma füsunun değdi. Nigar beldelerden geçtim efendim. Andım adını özge canın temaşasına erdim. Mestanesi oldum muhabbetinin. İlminden faydalanmayı nasip etsin diye Rabbim, ışıldayan nurunla şereflenmek istedim…
Biliyorum ki sen, mebdeisin aydınlıkların…Bereketin ta kendisisin sen…Tabilerin arasında olmak istedik. Hayra sevkeden, kendisinden sonra peygamber gelmeyecek olan sevgili… İtaati emredensin, kameri ayların bitmeyen günüsün sen…
