Sahiden,kendinizle buluştunuz mu,buluşup tanıştınız mı hiç? Ipıssız gecenin yapayalnızlığında dinlediniz mi içinizi inceden inceye ,ne diyor? Herkes herkesle birlikte,siz ise kimsesizlikte...
"Gün geldi,ağladığım günlere ağladım" diyen Hz.Ebu Bekir'in(r.a.) şu murakabe derinliğine dalışlar yaptınız mı zaman zaman? Hem bir davalı sandalyesine oturtup kendinizi ,hesaba çektiniz mi katı bir savcı tavrıyla? Geçirdiniz mi bütün bir ömrünüzü,muhasebenin hassas imbiğinden? Süzdünüz mü hayatınızın üsaresinin ,tortularından? Tutabildiniz mi ihlasın şefaat elini,amellerin mahşerinde? Nasıl ,ümit var mı? Bulabiliyor musunuz amel defterinizde cenneti gösteren bir işaret? Ne dersiniz? Yoksa kendinizi mi aldatıyorsunuz "desinlere" kurban kulluğunuza bakarak?! Birbirine düşman düşüncelerin,gel-gitlerini yaşadınız mı iki dünya arasında ,bazen de olsa? Bir lahza sükut-içre yakalayıp kendinizi ,kulak verdiniz mi son sözüne kadar ,neler söylüyor? Münakaşa yaptınız mı onunla yer yer ,arzuları ,idealleri hakkında?
"Gel ey şu kadar yılı iç içe geçirdiğimiz mecburi dost!...Söyle,nedir seni ağlatan şu ahü zarın?...Nedendir bu denlü efkar ü efganın ? ...Bunca heves ve iştiha da neyin nesi?"...diyerek...
Kendinizle barışacaksınız önce...Anlatacaksınız...anlatacaksınız melekutiyete müteveccih kürsünüzde. Susan dilinize mukabil,hiç susmayacak diliniz,ikna edinceye dek ya da ilzam. Olmadı tutacaksın yakasından ;vuracaksın,vuracaksın..
Göğe asılı bıraktığın bu sağnak, nice gönül tarlalarından “hû” filizlendirdi. Kâinat vecde durdu. Ve… dünya elifle dönüyor, yürekler elife dönüyor. Aşk vesile… Dünyaya alıştım alışalı, denizi çakıl taşlarından tanıdım. İçimde ney seslerini büyüttüm. Belli ki yine bu ıssız limanda fırtına kopacaktı. Bir muammalı vakitti oysa ki yalnızlıklar.
Aşkın tarifini sordum göçen kuşlara. Dediler göç… Dediler yanmaktır yaklaştıkça… Onun kaynağından tadan divanedir, sonra…
Sonra bir şair kesti yolumu… “En yüce bir düştür benim aşkım. Görmeye değmez ki küçük düşleri” dedi ve ekledi: “Mecnun değilsen sus!…”
Bense güneşin kol gezdiği ufuklar hayal ederdim alkımlı dünyamda, aşka dair… Düşlerim en kudsi duygularla bezenmişti oysa. Meğer küçük düşlerle avunmuşum…
Muhayyel sevdalar bürüyor yüreğimin pencerelerini. Herbiri tül, herbiri hür. Hiç dokunulmamış, hiç yaşanmamış. Hikâyelerine hayal meyal tanıklık ettiğim…
Bu efsane hikâyeler sürüldü masama. Bense özgün sözlerin tadına alışıktım. Benim taatim, tahiyyatimdi Rab’le…
Dünyanın perdesini şöyle bir aralayınca, aşka dair birçok şeyin öylesine ortalığa savrulmuş olduğunu hissettim ki; tanınmayacak haldeydi. Kadın olmuştu, para, makam, nefs, hırs, menfaat, sömürü olmuştu. O kutsalı aralarından arındırmak öylesine zordu… Kalan son sevgi sözlerini topladım avucuma… doldurmuyor bile! Dilden çıkıp, ancak kulağa kadar varabiliyordu; yüreğe değil…
Aşka belki bir adım, belki asırlar vardı ama,sevgiyi diri tutmaktı, yaşatabilmekti esas olan. Ucuzcular pazarından kurtulup, sultanlar sofrasına hizmetli olabilmekti… İflah olmaz aşk kisvesini giyebilmekti. Gönülde maya tutup aşka, onu göklere armağan edebilmekti…. uçurtmalara…
Celal-i Didar’a yâr olabilmekti benim en gerçek düşüm… Sen ezelî ve ebedî, arzsız, arşsız, cennet ve cehennemsiz öylesine bir sevdasın ki diyebilmekti… Mevlânaca bir tavır koyabilmekti. Naz makamına ulaşmayı gönül hedefinin tam ortasına yerleştirebilmekti… Ruhum firdevslere kayarken, dünyanın sahte makyajı bulaşıyor yüreğime. Her renk bir adım daha ulaşılmaz kılıyor seni.
Kalbimde bir dünya kurup, binbirinin yıkılışını venüs bardağından seyretmek gibi bir şey sanırım ulaşılmazlığın…
Ey ulaşılmaz Matlubum!…
Hırçın dalgalar Kahhar ismini vuruyor dünya sahiline, güller Cemal isminle raksa başlıyor bir seher, kuşlar Nur ismini zikrediyor bir şafak kızıllığında…
Bense, Vedud cografyasında, ’seven’ şahsında talibi oynamaktayım. Belki adaylığın adaylığına bile lâyık değilken;
“Bende Mecnun’dan fusun aşıklık istidadı var, Aşık-ı sadık benim, Mecnun’un ancak adı var…”
diyebilme cürekârlığına koşmaktayım…
Belki sadece içimdeki boşlukta çırpınıp durmaktayım… Ey Rab! Sana ulaşmak sensizlikte kaybolmak nedir, anlatayım mı? Kum fırtınasında, çölde, sağanaklara aşk olmaktır!… Dünya elifle dönüyor, yürekler elife dönüyor… Aşk..
Bayezid-i Bestami küçükken soğuk bir kış gecesinde, annesi ile yatsı namazını kılıp yatmıştı. Gece yarısına doğru annesi uyandı. Çok susamıştı. Oğluna seslendi: “Oğlum, bir bardak su verir misin?” Hemen yatağından fırlayan, küçük Bayezid, su testisine baktı. Fakat içinde su yoktu. Annesine: “Anneciğim, testide su yok ben hemen doldurup geleyim.” dedi.
Koşarak dışarı çıktı. Her yer buz ile kaplıydı. Zorlukla testiyi doldurup geri döndü. Fakat, geri dönene kadar annesi tekrar uyumuştu. Annesini uyandırmaya kıyamadı. Elinde su dolu bardak ile, annesinin baş ucunda beklemeye başladı.
Hava çok soğuk olduğu için, bir müddet sonra soğuktan titremeye başladı. Elleri de buzdan testiye yapışmıştı. Buna rağmen, bardağı bırakıp yatmadı. Annesinin uyandığında: “Hani su!” diyerek üzüleceğinden korkuyordu. Annesini üzmemek için, her türlü sıkıntıya katlanmaya razı idi.
Elinde su bardağı saatlerce ayakta annesinin uyanmasını bekledi. Nihayet, annesi: “Su! Su!” diye mırıldanmaya başladı. Hemen: “Buyur anneciğim, suyun hazır!” dedi. Annesi daha ilk sözünde suyun hazır olmasını anlayamadı. Oğluna sordu: “Oğlum ne çabuk getirdin?” Bayezid şöyle dedi: “Anneciğim, daha önce uyandığında, su istemiştin. O zaman su olmadığı için, testiyi doldurmaya gittim. Geldiğimde senin daldığını gördüm. Uyanmanı bekledim.” Oğlunun bu kadar, sadakatli olduğuna çok sevinen annesi sevinçten ağladı. Allah-u Zülcelal kendisine böyle bir oğul ihsan ettiği için şükretti: “Ya Rabbi! Ben oğlumdan razıyım, sen de razı ol.” dedi.
Annesinin duası sebebiyle, Bayezid-i Bestami, Evliyalıkta yüksek derecelere kavuştu. Allahu Zülcelal’in dostlarından oldu. Hatta kendisine: “Bu derecelere nasıl kavuştunuz?” diye sorduklarında, Bayezid-i Bestami: “Annemin rızasını almakla!” demiştir.
Ey Allah'ım Sana aşkımı ilan ediyorum.. Seni Seviyorum! Seni Seviyorum Allah’ım! Ne olur, ne olur sen de beni sev! Ne olur sen de beni sev!...
Beni sevginle yaşat ve Sevginle canımı al! Sevginle dağıt bedenimi, Tekrar sevginle bir araya getir! Sevginle çıkayım kabirden, Sana koşayım yüreğimdeki sevginle! Mahşerde sevginin gölgesinde bekleyeyim Seni! Sevginle hesaba çek beni! Sevgi terazinde ölç sevgimi! Sahteyse sevgim, yak beni! Küçücük de olsa eğer, sevgim gerçekse; Sen de sev beni!.. Geçeyim sırat köprüsünden sevginle! Sevginle, dilimde isminle cennetine koy beni! Yüreğimdeki aşkınla yüreğine al beni, Nurunla yak, Cezbenle erit, Ruhuna kat beni! Ne olur sev beni Allah’ım, Ne olur sev beni!... Nasıl ki kuş kanatsız uçamazsa, ruhum da sevgin olmadan uçamaz, Sevgin kanadımdır benim! Nasıl ki beden cansız yaşayamazsa, ruhum da aşkın olmadan yaşayamaz, Aşkın canımdır benim! Nasıl ki insan sevmeden, sevilmeden yapamaz, bir canan ister, Ben de sensiz yaşayamam, Cananımsın benim! Nasıl ki bir ülke sultansız olmazsa, ruhum da sensiz olmaz, Sultanımsın benim!.. Kanadımsın, Canımsın, Cananımsın, Sultanımsın yarab!
Nasıl ki kelebekler sevdalıysa ateşe, ve yanacaklarını bile bile nasıl dönerlerse ateşin etrafında, Nasıl kanat çırparlarsa Sevgili’ye doğru, Ben de senin nurunun etrafında öylece, tıpkı kelebekler gibi dönmek, Kanatlarımı senin aşkınla çırpmak Ve nurunun beni yakacağını bile bile sana kavuşmak istiyorum. Bu garip, bu sevdalı kelebeği nuruna kavuşturur musun yarab! Bana verdiğin onca nimetin kadrini bilemedim, Sana karşı o kadar mahcubum ki yarab! Beni affet, Beni bağışla ne olursun! Affını ve aşkını benden mahrum etme ne olursun!.. Yüreğim günahlarla o kadar kirlendi ki Rabbim! Senin için döktüğüm gözyaşlarımla yıkasam, arınır mı acaba yüreğim?
Dünya müminin zindanıymış, Bunaldım bu zindandan Allah’ım! Yüreğimdeki sevgini öyle büyüt, öyle büyüt ki, Yüreğim artık bu dünyaya sığmaz olsun.. Aşkım miracım olsun Allah’ım, Aşkım miracım olsun! Kalbim bir Burağa dönüşsün ve beni alıp sana getirsin. Yedi kat göğü aşkınla aşıp huzuruna varayım, Huzurunda başımı secdeye koyayım, sonsuza dek hep öyle kalayım yarab! Öyleyken bir kere nazar et, Bir kere “Kulum!” de, kendimden geçeyim yarab!..
Ey Azrail! Sen ne güzel bir meleksin!.. Beni vuslatıma erdirir misin? Sevgili’ye götürür müsün beni? Kurtarır mısın beni bu dünya zindanından?..
Ey bizleri yoktan aşkıyla vareden şanı yüce Allah’ım! Beni aşkınla varettiğin gibi, aşkınla yaşat ve aşkınla yanına al! Ya Fettah! Gönül kapılarımı sevgine aç! Ya Latif! Bana sevgini, mağfiretini, bana cennetini, cemalini lutfet! Sevdiklerini sevmeyi nasip et Allah’ım! Ya Vedud! Ey sevgiyi vareden, sevgiyle vareden! Ey aşkı yaratan! Aşkın kaynağı, Aşkın merkezi, Aşkın ve aşıkların kıblesi! Ey en çok seven ve en çok sevilen, Ve sevilmeye en çok layık olan Allah’ım! Ey En Büyük Sevgili! Bana sevgini bahşet!.
Ya Veli! Dostların en iyisi, en yücesi, Dostların en güzeli, en mükemmeli! Ey en büyük dost! Beni kendine, kendini bana dost kıl! Ya Semi! Ey her şeyi duyan Allah’ım! Sana söylediğim bu sevgi sözcüklerini duyuyorsun. Sen de sesini bana duyur Allah’ım!. Ne olur bana da söyle “Ey mutmain nefs! Razı olmuş ve razı olunmuş olarak gel!” diye... Ya Basir! Ey herşeyi gören Allah’ım! Garipliğimi, aczimi, kusurlarımı, günahlarımı görüyorsun yarab! Huzurunda bükülen boynumu, secdeye varmış başımı, Pişmanlıkla ve aşkınla döktüğüm gözyaşlarımı, yüreğimdeki sevgini görüyorsun! Sana layık olmasa da Allah’ım, Ettiğim secdeler hakkı için, Döktüğüm gözyaşları hakkı için, Yüreğimdeki aşkın hakkı için beni bağışla ve cennetine al! Al ki; senin beni gördüğün gibi, ben de seni göreyim, Cennetinde cemalini seyredeyim, Cemalinle kendimden geçeyim yarab! Ya Hay, Ya Muhyi! Alem seninle hayat bulur. Seni bilmeyenler, seni sevmeyenler birer ölüdür. Aşkından mahrum edip de beni öldürme! Bana aşkınla hayat ver yarab! Ya Hak! Ezelden ebede varolan tek gerçek sensin Allah’ım! Beni bu yalan dünyadan kurtar! Beni sevgi ülkesine, mutluluk ülkesine, beni cennetine al yarab! Ya Vekil! Dua, secde ve gözyaşıyla sana yöneldim, Sana tevekkül ettim, Sana güvendim! Vekilim yalnızca sensin! Sen ne güzel bir vekilsin yarab! Sen bana yetersin, aşkın bana yeter yarab! Ya Zahir! Ey varlığı apaçık deliller ile aşikar olan Allah’ım! Alemdeki her zerre seni haykırıyor! Ruhum varlığını, yüreğim aşkını haykırıyor Allah’ım!
Ya Batın! Ey varlığı gözle görülemeyecek gizli hazine! Nuru binlerce perdenin ardından bile yakıp kavuran, Bu fani gözlerin görmeye dayanamayacağı güzellikte olan Allah’ım! Zahirimi de, batınımı da nurunla nurlandır, aşkınla güzelleştir yarab! Ya Vahid! Şirke düşmeme izin verme! Yüreğime sevmediklerinin sevgisini yerleştirme! Ya Hamid! Ey övülmeye layık olan Allah’ım! Seni hakkıyla övmekten acizim, Kelimeler yetersiz kalıyor seni övmeye! Yüreğim sevginin diliyle övüyor seni yarab! Ya Şehid! İlim ve kudretiyle ezelden ebede herşeye şahid olan Allah’ım! Aşkıma şahit ol! Aşkıma şahit ol! Aşkıma şahit ol! Yüreğimdeki sevginle şehid olarak ruhumu al, Huzuruna senin için dökülen kanlarımla geleyim yarab! Ya Hakim! Ey herşeye hükmeden Allahım! Kalbime hükmet! Ey hakla batılın arasını ayıran! Benimle yalan dünyanın arasını ayır! Ey hüküm ve hikmet sahibi, hükmüne herkesin boyun eğdiği Mevlam! Yüreğimdeki sevginle sana boyun eğiyorum, teslimiyetimi kabul et! Ya Alim! Ey herşeyi bilen Allah’ım! Bana kendini bildir! Seni sevdiğimi biliyorsun, bana da beni sevdiğini bildir yarab! Ya Melik! Ey herşeyin sahibi olan Allah’ım! Bedenimin, ruhumun, yüreğimin sahibi olan Allah’ım! Ey sevgimin sahibi olan Mevla’m! Beni sevginin sahibi kıl! Ya Kerim! Ey keremi bol olan ve karşılık beklemeden ihsanda bulunan Allah’ım! Sevginin sağnak yağmurları altında sırılsıklam ıslat beni!. Ya Selam! Ey kullarını kurtuluşa erdiren Allah’ım! Selamın ve sevgin her an üzerime olsun! Sevginle, selamınla kurtuluşa erdir beni! Ya Rezzak! Ey herşeye rızkını veren Allah’ım! Ruhumun, yüreğimin rızkı aşkındır! Aşkınla rızıklandır beni! Ya Hafiz! Ey her şeyi koruyan Allah’ım! Beni; yüreğimdeki aşkının düşmanı olan şeytandan ve onun yoldaşlarından koru! Ey hiçbir şeyi unutmayan Mevlam! Seni unutan, senin de unuttuğun kullarından eyleme beni! Ya Tevvab! Ey tövbeleri kabul eden! Yapmış olduğum tövbeleri kabul et! Bir daha yapmamak için bana güç ver! Ya Rahman, Ya Rahim, Ya Gaffar! Ey affetmeyi seven Allah’ım! Ne olur, ne olur affet beni!.. Sevgimin hatrına bağışla beni yarab! Ya Kahhar! Ey kahredici Allah’ım! Sevginden mahrum ederek kahretme beni! Ya Aziz! Beni sevginden yoksun bırakıp da zillete düşürme! Sevginle aziz kıl beni! Ya Meyyit! Ey öldüren Allah’ım! Aşkınla öldür beni! Ya Bais! Ey dirilten Mevlam! Aşkınla dirilt beni! Ya Hasib! Ey kullarını hesaba çekici olan Allah’ım! Aşkınla hesaba çek beni! Ya Kadir! Ey kuvvet ve kudret sahibi! Bana emanetini ve sevgini taşıyabilme gücü ver! Ey herşeyi kendine boyun eğdiren! Kudretinin karşısında boyun büktüm, acizim. Ben sensiz ben bir hiçim, aşkınla varet beni yarab! Ya Samed! Ey kimseye muhtaç olmayan, her şeyin kendisine muhtaç olduğu Rabbim! Sana muhtacım! Nuruna muhtacım! Aşkına muhtacım! Beni senden ayırma! Beni Aşkından ayırma! Ya Rafi! Ey hak edenleri yücelten Allah’ım! Aşkınla kendine yücelt beni! Ya Hadi! Ey hidayete, doğru yola erdiren Allah’ım! Yoluna erdir beni! Aşkına erdir yüreğimi! Ya Gani, Ya Muğni! Ey zengin olan, zengin eden Allah’ım! Asıl zenginlik sevgine sahip olmaktır! Sevginin zengini kıl beni! Aşkının zengini kıl beni!
Ya Nur! Alemleri ve gönülleri aydınlatan, nur üstüne nur olan Allah’ım! Nurunla nurlandır yüzümü, Nurunla nurlandır bedenimi, Nurunla nurlandır yüreğimi... Ya Sultan! Kendine esir et beni! Ya Canan! Kendine meftun et beni! Ya Allah! Ya Allah! Ya Allah! Ey En Büyük Sevgili! Ben seni çok seviyorum yarabbi, ne olur sen de sev beni! Varsın hiç kimse bilmesin beni, Varsın hiç kimse sevmesin beni, Yeter ki sen sev beni Allah’ım, yeter ki sen sev beni!....
